Gösterişsiz

Gösterişsiz

Kapı’nın kolunu aşağıya doğru çektiğim de çıkan ses duyularıma hitap eden son şey oldu. Uçtum, birden bire yok oldum. Geçmişime düştüm, özlemimi hatırladım. Şimdi şu bankın kenarından uzanan o el aslalarla dolu manaların ta kendisi. Bir şekerin getirdiği o kusursuz gülümsemenin değerini iyi bil çocuk. Koş, bak, konuş. Koş ki savur rüzgârları tenime, anımsat! Bak ki gözlerim kaybolsun gözlerinde, korkusuzca. Konuş ki yaram kanasın, çözülelim, düşünmeden ilk defa!

Your ads will be inserted here by

AdSense Now!.

Please go to the plugin admin page to paste your ad code.

Zamanın değerini algılamak istemiyorduk. Çocukça hayallerdi bizimkisi… İçi hep saftı ve şimdi zaman geçti, büyüdük, geleceğe geri döndük.

Kaçıp ıssız bir taraflara, ağlıyasımız var masumiyeti yakaladığımız şiirlerle, şarkılarla ( Neden ıssız bir taraflara?) ve o yakaladığımız yerde kalasımız var zamanın önemini düşünmeden saatlerce, yalnızca ( Neden yalnızca?). Durup tek başımıza irdelememiz gereken onlarca konunun içinde çaresizliğimizle yüz yüzeyiz şimdi.

“Tamam, geçti bir şey yok, tamam ağlama artık geçti, bak BEN varım yanında, korkma hepsi geçti…” İşitilmesi arzulanır mı? Bu seslerin. Meçhul. Neden meçhul? Ah sesler… Gitgide uzaklaşan araba sesleri, sessizliğimizi fark ettirdi bizlere. Koyu karanlıklardan korktuğumuzu, üşüdüğümüzü; söyleyemedik, beceremedik. Güçlü görünmeye çalışırken, yoksun olduğumuzu sandıkları duygularımızı haykırmakta hep amatördük biz. Nötr olmak, gri olmak ne acınası

… Ne güç…
Böylece mutsuzluğun tadını iyice hisseder olduk peki ya mutluluğun tadı nasıldı? Tadı var mıydı? Hatırlayan var mı? Ki unutulmuş, yıllar olmuş. Biri mutluluğun tadını tarif edebilir mi? Bize. Umut olsun diye, yitik özümüze fütursuzca sahip çıkalım diye…
Bir ses geldi öteden, hiç olmadığı kadar emindi kendinden:
Dudaklarınız, keşkelerle dolu cümleleri telaffuz etmemişse eğer, mutlusunuzdur.”
Peki ya şimdi,
İçten sarılmalara ihtiyacımız var bizim, sizin, hepimizin, herkesin.
Herkesin kalbi kırık bir şeylere, oysaki sarılabilseydik şöylece, öylece durabilseydi zaman şimdi akan rimellerin kıyısında oturan biz olmayabilirdik.

Your ads will be inserted here by

AdSense Now!.

Please go to the plugin admin page to paste your ad code.

VN:D [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (3 votes cast)
VN:D [1.9.22_1171]
Rating: +2 (from 2 votes)
Gösterişsiz, 10.0 out of 10 based on 3 ratings
Post Tagged with , , ,
Loading Facebook Comments ...

Bir Cevap Yazın